dream of californication

Dream of californication?

2012-01-08T10:56:00.000-08:00

Californication, żegnam przy dźwiękach 'Highway to hell' AC/DC. Jeśli piekło jest takie jak Californication to całkiem to przyjemne:) Livin easy, livin free...

A jednak nawet piekło jest dobre tylko na jakiś czas. Mój czas w USA, to trochę taki 'honey moon', bez stykania się z codziennością, bez kredytów, wysokich podatków, zaplątania w kulturowe ograniczenia. Honey moon, w którym wszystko jest słodkie i cudowne. Czas, w którym można zachłysnąć się pięknem tak bardzo, że nie dotyka się żadnego 'brzydko'. Nic dziwnego, że pozostaje w moich marzeniach jako wyśniona ziemia obiecana. Jak bajka z dzieciństwa, do której chce się wracać za każdym razem gdy szaro i buro za oknem.

Takie są Stany - marzycielski kraj kuszący Ciebie snem o wolności. W końcu każdy, kto tu przybywał marzył dokładnie o tym samym. To może dlatego tak łatwo się tam odnaleźć, stopić z resztą marzycieli. To kraj w którym nie dziwi stawiane co chwilę pytanie 'where are you from?'. Każdy skądś jest. Z jakiegoś stanu, miasta, kraju, kontynentu. To też świat indywidualistów, biorących swoje życie w swoje ręce, nie zakopujący się w kolektywnym 'my' 'wspólnie' 'razem do celu'. Miejsce, w którym ciągle szuka się udogodnień. To tutaj na półkach w sklepie można znaleźć 'EggBits' czyli gotowe zmieszane ze sobą jajka, z napisem na opakowaniu 'Teraz robienie jajecznicy czy omleta jest o niebo prostsze':)

A California... to przecież miejsce Steva Jobsa i jabłuszek, kawałek ziemi gdzie zrodziły się Desperaty (Desperate Housewives:)), ojczyzna Red Hot Chilli Peppers i wielu innych wspaniałych muzyków, Starbucks(?), a ten akurat powstał w Seattle:), ale za to w Californii ma teraz największą sieć sprzedaży. Piękne to miejsce na świecie. Dla mnie piękne za te przestrzenie, bezkresy, lasy, góry, ocean, wyblakłość krajobrazu, słońce. Tak jak całe USA, miejsce w którym każdy znajdzie coś dla siebie, o ile wie czego szuka.

Haleakala - najpiękniejszy wschód słońca

2012-01-08T10:39:00.000-08:00

Haleakala jest wulkanem, na którym usadowiło się Maui. Głową dotyka 3055 m n.p.m. Zeby na tą głowę się wspiąć, na szczęście samochodem, potrzeba kilku godzin jazdy. Jednego dnia udało mi się tam dotrzeć tuż przed wschodem słońca. Okazał się najpiękniejszym wschodem mojego życia.

W języku tubylców nazwa Haleakalā oznacza "Dom Słońca". Według legendy miejscowy półbóg Maui wszedł rankiem na szczyt krateru, chwycił promienie słońca i zmusił słońce, aby w tym miejscu zawsze zwalniało swój bieg i dłużej przebywało nad wyspą. W ten sposób mieszkańcy wyspy zyskali dłuższy dzień i mogli zbierać obfitsze plony.

'Aloha' - Maui, Hawaje

2012-01-08T09:38:00.000-08:00

Aloha: [affection, peace, compassion, mercy] - hawajskie powitanie, które od samego początku sprawia, że czujesz się jak w domu. Hawaje są absolutnie urocze, a na pewno wyspa Maui. Tu czas płynie inaczej niż na kontynencie. Tu czas się kręci jak u Indian - dookoła. Życie toczy się wkoło wyspy. Ludzkie życia splecione są z naturą. Nawet pomimo cywilizacji. Jest prosto, a dzięki temu radośnie. W uśmiechach wyspiarzy można wyczytać 'dokąd się spieszysz? na wszystko jest czas'. Zyją od wschodu do zachodu słońca. Hakuna matata:)

Let's see it...

Słynna Hana Highway - droga, z Highway nie ma nic wspólnego, o długości 109 km, którą pokonuje się w 7-8 godzin ze względu na mega ilość zakrętasów i przewężeń. Otula wyspę, nie pozwalając jednak okrążyć jej wkoło. Pozwala na doświadczenie piękna intensywnej zieleni, wyspiarskiej wilgoci, komarów spragnionych każdej krwi (a mojej to jak odczułam najbardziej). Można ją pokonać przy dźwięcznym głosie przewodnika z płyty CD dołączonej do wypozyczonego samochodu. Po tym jak po raz 10 słyszy się jingiel 'Hana Higway' ma się już dosyć tego przewodnika:)

Niektórzy pracują tak...

A niektórzy tak...

Stragany bez sprzedawców z cenami przy produktach i pojemniczkiem na pieniądze - zaufanie hawajczyków

Banana bread - mniami:)

A na końcu świata, czyli na końcu Hana Highway kawka:)

Masz ochotę na spienione mleko do kawy? Najpierw musisz chwilę popedałować

San Francisco - powoli żegnamy się

2012-01-08T08:54:00.000-08:00

If you're going to San Francisco
Be sure to wear some flowers in your hair
If you're going to San Francisco
You're gonna meet some gentle people there

For those who come to San Francisco
Summertime will be a love-in there
If you're going to San Francisco
Be sure to wear some flowers in your hair
If you're going to San Francisco
You're gonna meet some gentle people there

Pojechałam do San Francisco bez kwiatów we włosach i miłość letnia też na mnie tam nie czekała. Przyjemne miasto. Nasz motel mieścił się na dalekich obrzeżach i wyglądał na motel, w którym większość mieszkańców pokoi zadomowiła się na dłużej. Kiedy po jakimś czasie przeczytałam książkę 'Pracować za grosze i (nie) przeżyć', będącą obrazem utajonej biedy w jednym z najbogatszych państw świata, zrozumiałam co Ci wszyscy ludzie tam robili. Po prostu nie stać ich było na długoterminowy czynsz, a łatwiej było płacić te kilkadziesiąt dolców z tygodnia na tydzień. Obrzeża nie zachęcają do spacerów po deptakach, wręcz przeciwnie zdradzają inne oblicze Ameryki. Jak nie zna się dobrze okolicy to tak jak ja można nagle późnym wieczorem wylądować w sklepie, gdzie 'nie wiadomo czemu?!' sprzedawca jest odgrodzony kuloodporną szybą. Po wyjściu z takiego sklepu chce się jak najszybciej znaleźć w samochodzie, tym szybciej im więcej czuje się na sobie spojrzeń biegnących z pobliskiego chodnika. Ot taki przyjemny klimacik. A tak poza tym to tak tam jest...

Górki tak strome, że zjeżdżając w dół ma się wrażenie, że za moment twój samochód przekoziołkuje.

Nie wiem dlaczego, ale dla mnie już sama nazwa California powoduje rozpromienienie na twarzy i tęsknący błysk w oczkach

Golden Gate, czyli most samobójców

Przystanek Yosemite - czyli zmierzając do końca

2009-06-10T14:33:00.000-07:00

Czy można kończyć pisać bloga z podróży sprzed

dwóch lat? Czy coś się wtedy jeszcze pamięta? Czy będzie się z kim jeszcze podzielić tymi wrażeniami, emocjami, ekscytacjami, przygodami, zachwytami? Czy nasze przeżycia nie są czasem jak te engramy, jak już raz się zapiszą to później wystarczy tylko uruchomić jeden ze skryptów by w ciągu kilku chwil przenieść się w tamten moment życia?

Spróbuję... "What I've done" Linkin Park w uszach, kilka odpalonych zdjęć, zapach igliwa, słoneczny promień, wytarte Merrelle na stopach i wjeżdżamy do Yosemite...

Tak jak wiele innych rzeczy w moim życiu wszystko zaczęło się od marzenia... Siedziałam w Californijskiej bibliotece i przeglądałam przewodniki dumając gdzie by się tu jeszcze wybrać w najbliższym czasie... i tak padło na Yosemite. Tak wiem mój obecny klan wspinaczkowy mógłby mnie teraz wykląć za taką kultowo wspinaczkową ignorancję, ale wówczas był to jeszcze czas przed intensywnym moczeniem dłoni w magnezji:). Yosemite czyli park na zachodnich zboczach Sierra Nevada, pełen wodospadów i genialnych formacji granitowych. Raj wspinaczkowy z El Capitan na czele. Dla mnie marzeniem stało się Half Dome.

Half Dome czyli ta kopuła w tle

Nocleg w namiocie na równie kultowym Camp 4, gdzie z rana strażnicy parku rozdają cieplutką kawę i witają się z tobą jakbyś tu był od zawsze. Metalowe boksy, które są jedynym miejscem do przechowywania jedzenia i wszystkiego co pachnie (pachnie wg niedźwiadków nie ludzi). Notabene miałam okazję zobaczyć samochód po próbie otwarcia go jak puszkę z konserwą, przez kochane misiaki. Strażnicy skwitowali to zdaniem "Hmm nie widać żeby ktoś zostawił tam jakieś jedzenie ale może gumy do żucia były w schowku."

Camp 4

Camp 4 to faktycznie magiczne miejsce, z klimatem który tworzą zjeżdżający się tam ludzie. Stanowi niezły kontrast z turystyczną bazą, gdyż zaledwie 500 m dalej znajduje się ekskluzywny hotel, zamiast ściółki pojawiają się chodniki, a prysznice są w każdym pokoju:)

Śniadanie w Tourist Center

Do zdobycia Half Dome stylem trekkingowym przymierzaliśmy się przez kilka dni, raz przeszkodziła nam ilość wypitego wieczorem wina, innym padający deszcz, ale w końcu nastał ten dzień... choć nic nie zapowiadało że się uda bo jak zwykle wstaliśmy za późno. 11 am wylądowaliśmy na przystanku. Stąd zabrał nas hybrydowy-ekologiczny autokar i dowiózł na początek szlaku. Ruszyliśmy w stronę znanych już i wyschniętych prawie podobno pięknych wodospadów. 7h w jedną stronę - tyle zapowiadała mapa... no i nie kałamała.

W odpowiednim miejscu w odpowiednim czasie

Po 5h moi współtowarzysze stwierdzili, że chyba lepiej zawrócić bo idzie burza i lepiej nie wracać po ciemku bo wtedy mogą się przyplątać te łakome niedźwiadki. Rozpoczęły się więc pertraktacje bo przecież byliśmy już tak blisko, jeszcze kilka zakrętów i już będzie ściana Half Dome. Udało się, zgodzili się pójść dalej:) Tych zakrętów oczywiście musieliśmy jednak pokonać o wiele więcej ale było warto...

So close:)

I stanęłam przed tą stromiastą ścianą. Zobaczyłam poręcze i ten prawie pion i się przeraziłam. Że co że jak ja mam tam się wdrapać? W sensie bez zabezpieczeń... tak po prostu. W szczelinie przy drodze znalazłam robocze rękawice. Wzięłam 10 głębokich wdechów i ruszyłam do górę. W końcu gdyby offca nie skakała to nigdzie by nie dotarła:)

When your dreams come true...

Half Dome - granitowa formacja, 2693m n.p.m, do lat 70. uważany za szczyt "absolutnie niedostępny", w 1919 zostały zamontowane ułatwienia z których skorzystałam:)

Boulderowa przystawka @ Camp 4

jeszcze sprzed czasów nadmiernego maczania dłoni w magnezi:)

I jeszcze podobno najpiękniejszy punkt widokowy w Yosemite...

Route 1

2008-07-28T12:18:00.000-07:00

Jakoś wzięło mnie na wspomnienia:) I to chyba najwyższy czas aby dokończyć tego bloga... Właściwie to niedawno udało mi się w końcu przejrzeć i obrobić wszystkie zdjęcia:)

Siedząc teraz w ten upalny wieczór przypominam sobie to jacuzzii i basen zaraz pod moimi oknami... tak cudownie było się tam chiloutować po ciężkiej pracy hmmm... :)

Tenskno całkiem tenskno...

Ale jak to było przez ostatnie 2 tygodnie w USA:

Postanowilliśmy przemierzyć Californie z południa na północ.

Route no 1 czyli autostrada jedynka - jedna z najpiękniejszych i najbardziej legędarnych dróg na świecie bięgnąca wzdłuż wybrzeża oceanu Spokojnego. Jak powiem że było pięknie to będę mało orginalna... no ale było właśnie pięknie:) Po jakimś czasie przyzwyczailiśmy się do tego piękna i już nie sięgaliśmy tak uparcie po aparaty, ani też nie zatrzymywaliśmy się przy każdym zjeździe. Na tej trasie spędziliśmy 2 dni, z ekstremalnym nocowaniem pod namiotami tuż przy plaży pełnej.. ropy?!? (to akurat nie było takie piękne, szczególnie jak nam się to do stóp poprzylepiało). Nasze oczy były przez te dni pijane tym pięknem... to pijaństwo przeciągnęło się nam wprawdzie na następne 2 tygodnie ale o tym później:)

I tak właśnie tam było...
Zachód słońca od którego nie można było oderwać oczu...
Wolność, ekspresja uczuć i ... wykorzystanie wszystkiego co można znaleźć na plaży po to aby wykrzyczeć tą radość:)
Znane pewnie z tych filmów, których nigdy nie widziałam...

W końcu przychodził czas na refleksje...

coffe heaven

2007-10-30T14:32:00.000-07:00

Jest takie miejsce na świecie gdzie serwują najbardziej pychowatą kawę ever. Właściwie tych miejsc jest dużo ale można je określić jednym słowem STARBUCKS:) To moja kawowa mekka i kiedy widzę ten zielony znaczek moje kubeczki smakowe az bulgoczą z pragnienia doświadczenia choć odrobiny tego boskiego trunku. Smak kawy zależy oczywiście od tego jak przyrządzi go Barista - w 90% przypadkach w pełni wykorzystuje swój potencjał:)
Jaki jest smak kawy... przeróżny zależy na co ma się ochotę...gorące Pumpkin Spice Latte o jesiennym poranku, zimna Orange Mocca Frappucio w słoneczne południe, Carmel Mocciato kiedy masz kiepski dzień i Iced Coffe kiedy masz tylko 2 dolce w kieszeni i wiele innych możliwości. Zawsze coś co pozytywnie mnie nastraja(ło).
Co jest jeszcze niezwykłego w Starbucksie...klimat:) Chilloutowa muzyczka, szum rozmów ludzi siedzących przy stolikach, zapach pobudzający wszystkie kawoczujne zmysły, atmosfera wyjątkowości, spokoju, relaksu.
No i niedawny pomysł czyli przybranie każdego kubka w ciekawą myśl. Piję kawę, zerkam na kubek, czytam myśl, uśmiecham się, zamyślam, zaczynam rozmwiać i świat jest ciekawszy:)
Jedna z wielu kubkowych myśli:

The Way I See It #283

The most important thing in life is to stop saying “I wish” and start saying “I will.”
Consider nothing impossible, then treat possibilities as probabilities.

-- David Copperfield
Emmy Award-winning illusionist and founder of the charity Project Magic.

Californication - missing already

2007-10-26T16:24:00.000-07:00

Minęło 24 dni od kiedy wróciłam z krainy snów i marzeń. Dopiero teraz uświadamiam sobie czym naprawde była dla mnie California. Piękno każdego dnia i cudowność każdej wyprawy. Ile ich było, gdzie byłam - nawet dokładnie nie pamiętam. Ten ogrom doświadczeń i emocji, reakcji na otaczające piękno. Dobrze że był ze mnę przyjaciel aparat; teraz kiedy spoglądam na jego dzieło - zdjęcia sama sobie zazdroszczę.

Minęło zaledwie 24 dni a mam wrażenie że zdążyłam już zapomnieć że tam byłam. Otaczający teraz mnie świat skutecznie wciąga w swój wir i swoją szarość. Dookoła wszystko jest zwykłe, pochmurne, smutne i takie banalne. Skrzywione twarze ludzi wkoło, umęczone, rozdrażnione z tym ciągle oceniającym wzrokiem. Presja społeczeństwa, sztywno wyznaczone normy i granice.

Minęło zaledwie 24 dni a moja radość zmniejszyła się o 50%, uśmiechł zbledł o 1/4, a realizm zaczyna przyćmiewać optymizm. Taki prosto skalkulowany fakt.

Californication coś za czym tęsknię coraz bardziej każdego dnia. Uśmiechy na twarzach mijanych ludzi, ich uprzejmość i otwartość. Bezskrępowana wolność mojej osoby, bez zbędnych ocen i krzywych spojrzeń. Cudowny stan słońca w tobie każdego poranka. Słodki smak kawy w Starbucksie i niezmierzona przestrzeń dla twoich marzeń.

Californication - niezwykła przestrzeń w której pragnę żyć.

PS. Obiecuję że pojawią się opisy i zdjęcia reszty wypraw:)

PS2. Feel free to comment my posts:)))

lake tahoe my love:)

2007-09-25T01:22:00.000-07:00

To jest taki post o miejscu do ktorego wlasciwie jechalam od samego poczatku... w koncu mi sie udalo - Lake Tahoe - 3 dni i mozna sie w nim zakochac:) To cos specjalnie z pozdrowionkami dla Doti, nie dziwie sie ze wacalas tam tyle razy, jest uroczo...
Piekne, ogromne jezioro otoczone gestym lasem, male miasteczko South Lake Tahoe, gdzie wszystko jest w zasiegu dreptania, niesamowita atmosfera i te cale mnostwo superasnych jak dla offcoff rzeczy do robienia (hiking, rock climbing, biking, kajaki, lodki, i wiele innych). Wiewiorki kicajace po chodnikach, kaczki przechodzace gesiego przez ulice, misie szperajace po smietnikach, ptaszki swiergajace, zapach lasu i piekno calej okolicy - to walsnie Lake Tahoe.

kings canyon

2007-09-17T00:26:00.000-07:00

Kings Canyon to jeden z kolejnych parków narodowych Kaliforni, który udało mi się odwiedzić jakiś czas temu. Jest zaraz obok Sequoia National Park (zaraz koło oznacza oczywiście po hamerykańsku jakieś 2h jazdy:)). Jest to najgłębszy kanion w USA (2.4 km) i jest całkiem inny niż Grand Canyon. Na dno prowadzi normalna asfaltówka, rosną drzewa i jest widoczne życie:) Jest przepiękny, z tymi swoimi granitowymi skałami wkoło, soczystą zielenią i wielkim spokojem.

There are some places where you wanna scream:
" The world is mine!!!"

Snowboard na kawałku kory (pozdrowienia dla wszystkich śnieżnolubnych:))

Gdzieś po drodze oldschoolowa stacja benzynowa.

Overnight w parku czyli gdzie spaliśmy podczas tej wyprawy:)

Środek lasu, namiot z Wall Martu ( który oczywiście po wyprawie się legalnie oddaje:)), ognisko, grill (duży metalowy ciężki - znaleziony na campside jakąś milę wcześniej i dzielnie załadowany do Dodga; wydawałoby się że te grile są wmontowane na stałe a jednak...Polak potrafi:)), kiełbaska, kurczaczek i wielkie baniaki winka, gwieździste niebo i wycie do księżyca (gdzieś tak po opróżnieniu połowy zapasów:)) - enjoyment:)

Offca podróżniczka (siostra psa podróżnika) wyjąca przy ognisku do księżyca:)

Offco-kubek nad ranem czyli kac potaniowinny.

opowieść o wielkich drzewach

2007-09-12T15:41:00.001-07:00

Dawno dawno temu za górami za lasami, za wielkimi wodami, gdzieś na terenach obecnej Kalifornii narodziły się wielkie drzewa - Sekwoje. Wielkie bo majace średnio 70 m wysokości, dawno bo żyjące ok 2000 lat.

Nazwa Sequoia pochodzi z języka indian i oznacza "świńską stopę". Jeśli się dobrze przypatrzy z daleka kształt pnia bardzo przypomina takową. (Ale jeśli to drzewko przyrównaćby do stopy to nie wiem jaka ogromna musiałaby być ta świnka.)
To maleństwo obok "General Sherman" jest jednym z największych drzew na świecie. Ma 81 m wysokości ( zaledwie 10 metrów mniej niż Wrocławski "były" Poltegor). Ma ok 2200 lat, waży ok 1400 ton, a aby je objąć potrzebaby ok 17 osób (obwód 31m).
Jeżeli chcielibyśmy napełnić to drzewo wodą potrzebaby jej tyle ile zużywa średnie gospodarstwo domowe przez 3.5 roku.
Porównanie...
Człowieka o wzroście 6ft ( 182 cm-czyli ja:) patrzącego na to drzewo można przyrównać do myszki stojącej na ziemi i spoglądającej na taką mnie.
Czarujące, piękne w swojej ogromności i tak spokojne od tylu lat.

offco-małpa:)

szyszunia:)

Universal Studio

2007-09-02T12:51:00.001-07:00

Tego posta wypada mi zadedykowac pewnemu filmowemu maniakowi:) You gotta see it Mr Wlosu:)!!!
W Universalowskim Studio można przebawić się cały dzień i nie mieć wcale dosyć. Ja spędziłam tam 11 godzin. Uściskałam się ze Shrekiem (nawet podrapałam go za uchem), postrachałam w tunelu grozy, obejrzałam zwierzęce show z latającymi nad głowami papugami i animalsami z najnowszej produkcji o Biblijnym potopie. Można było obejrzeć plany filmowe, makiety domów i włoskich uliczek, filmowy Central Park o wielkości 10m na 10m. Wszędzie dookoła kręciły się postacie z filmów, a wszystkie showy były zrobione w taki sposób, że miało się wrażenie bycia w samym centrum akcji.
Niesamowite przeżycia i świetna zabawa - to co offce lubiom najbardziej:)

Dom takiej jednej zakręconej Desperatki z Desperate Housewives (E zgadnij której?:))

tiny Gibson guitar:)

Plan filmowy -starki na oceanie i takie tam

Szczeny

Króffka

Pigs wanted..ojjjjjjjj

nowa dziołcha Shreka - offca:)

offca @ Grand Canyon

2007-08-30T13:13:00.000-07:00

Kanionu nie można tylko zobaczyć. Kanion trzeba doświadczyć. A najlepiej kiedy zejdzie się na samo dno...

Wszystko zaczęło się od tego że przeczytałam kiedyś książkę "Najpiękniejsze trekkingi Świata" w której opisany był hiking w dół Wielkiego Kanionu. Wtedy zrodziło się marzenie. No a marzenia trzeba po prostu realizować:)

Po 9h jazdy samochodem dotarliśmy nad South Rim (krawędź południowa). W Visitor Center dowiedzieliśmy się: jedyne zadaszone miejsce gdzie można nocować w Kanionie t0 Phantom Ranch, w którym rezerwację należy dokonywać 2 lata wcześniej, można też rozbić namiot na paru Campgroundach (ale trzeba mieć ten namiot i go sobie znieść na dół?!?!), temperatura w dzień osiąga około 43C i nie zaleca się hikingu w godzinach od 10-16, przewiduje się miejscowe burze, są tarantule i inne takie zwierzaki, no i najważniejsze nie zaleca się zejścia i wejścia w jeden dzień !!! (za dużo)

Była godzina 7 wieczorem, mieliśmy latarki no i wystarczająca większość z nas była napalona na zejście na dół:), więc spakowaliśmy wodę , batoniki energetyczne, owoce i ruszyliśmy.

Bojowe nastawienie w pierwszej godzinie zejścia. South Kaibab Trail.

Do pokonania mieliśmy 7 mil w dół, ok 1500 metrów różnicy poziomów i planowany czas pokonania ok 4-5 godzin. Było pięknie, cudowny zachód słońca i otaczające, majestatycznie spokojne skały. Schodząc trzeba było slalomować pomiędzu zielonymi kupami mułów (służą jako środek transportu w kanionie plus stanowią atrakcję turystyczną dla tych bogatsiejszych i mniej rozchodzonych). Na początku szło się po czerwonej ziemi, takiej jak na kortach tenisowych (ktoś kto zna się na geologi mógłby mi pomóc z nazwą:)), potem im dalej w dół podłoże się zmieniało. Co do widoków to po 1,5 godzinie nie było już nic widać bo zrobiło się ciemno. Schodziliśmy więc z naszymi latareczkami, trochę po omacku czasem przystając aby spojżeć w niebo. W żadnym miejscu na ziemi w którym byłam do tej pory nie widać tak niesamowicie gwiazd. To było całe spektrum migoczących światełek tak piękych że trudno to opisać słowami. Pozatym niesamowite było uczucie tego że jesteśmy tam sami, tacy malutcy w tej wielkiej czarnej dziurze.

Po 3h powoli zaczynaliśmy mieć dosyć. Zmęczenie całodzienną podróżą dawało się we znaki a chodzenie po ciemku ma to do siebie że nie widać celu i nie widać pokonywanego dystansu. Całe szczęście po jakimś czasie usłyszeliśmy wodę - rzekę Colorado. Oznaczało to że jest już całkiem blisko. I tak miało być blisko przez następną godzinę i przez następną i następną...
W końcu jednak dotarliśmy do mostu. Wejście było wykute w skale, most wąski metalowy lekko chwiejący się pod naszymi nogami. Za mostem jeszcze tylko 20 minut i nareszczie Phantom Ranch, czyli nasz cel wędrówki.

Przez całą drogę mieliśmy nadzieję że uda nam się tam mimo wszystko przenocować. Coś tak na zasadzie naszych Polskich schronisk. Kiedy pojawiasz się w środku nocu to nie ma bata żeby cie nie przyjęli to jest ich obowiązek. Niestety tutaj tak nie było. Nikt nam nie chciał otworzyć więc pozostało nam nocowanie na ławkach i stołach kempingowych. Jak dla mnie po takmi zmęczeniu nie miało to kompletnie żadnego znaczenia bo byłam gotowa spać nawet ze stadem tarantul i innych zwierzaków byleby tylko spać:)

Po jakiś 4 godzinach cudownego wypoczynku wokoło naszych łóżo-ławek zaczęli zbierać się ludzie, szykujący się do wyjścia w górę. Zazwyczaj wychodzi się ok godziny 4 lub 5 rano, tak żeby zdążyć przed tym strasznym upałem. Tak więc nie dane nam byo dłużej delektować się snem i zmuszeni byliśmy również przygotować się do powrotu. (okropne uczucie bo przecież dopiero niedawno doszliśmy?!?). Tym razem trochę dłuższą ale mniej stromą drogą - Bright Angel Trail.

I tak przez kolejne 8 godzin wdrapywaliśmy się w górę. Po drodze napotykając na wschód słońca, 43C upał, przelotną zbawienną burzę z ulewnym deszczem. Mijaliśmy muły z turystami na grzbietach, słyszeliśmy grzechodzące grzechotniki (niesamowicie głośny dźwięk), podchodziły do nas wiewiórki żebrząc o coś do jedzenia (nawet można je było głaskać), widzieliśmy helikoptery obwożące tych jeszcze bardziej zamożnych turystów i spokojnie krok za krokiem dreptaliśmy w stronę krawędzi.

Cały sens i całe piękno tej wędrówki nie było w jakimś celu do którego dążyliśmy ale w tym co było dookoła. Piękno było w samym hikingu. Mimo zmęczenia, wręcz wycięczenia, obolałych stóp i trudów było cudowne.

18h in Grand Canyon
6h down
4h sleep
8h up
20 mil
1500 m

the most beautiful place I've ever seen
experienced to the very bottom:)

GRAND CANYON - overview

2007-08-28T16:32:00.001-07:00

Nareszcie przyszedł czas na to wielkie i piękne:) Aby się tam dostać z mojego małego Escondido potrzeba było 9h jazdy samochodem. Oczywiście jak na stany to całkiem blisko:) Po drodze napotyka się na słynną Route 66, czyli tzw. Mother Road. Jest to droga która w 1926 połączyła Los Angeles i Chicago (długość 3939km). W latach 30tych była główną trasą wiodącą tłumy migrantów z środkowo-zachodnich terenów kraju ku słonecznej Kalifornii. Przez lata swojej świetności służyła rozwojowi kraju, aż do lat 80tych kiedy została skreślona z listy stanowych autostrad i zastąpiona Highway 40.
Po 9 godzinach dojeżdża się do Grand Canyon Park, w końcu widać drzewa i jest zielono, a całe mnóstwo samochodów jedzie spokojnie jeden za drugim w jednym wyśnionym kierunku. Parkujemy samochód, ciągle nic nie widać niezwykłego. Trzeba przejść kilka metrów, minąć pare drzew i krzaków i nagle wyłania się to coś niesamowitego...

" the one great sight every American should see" tak powiedział Theodore Roosevelt kiedy pierwszy raz ujżał kanion. Ja bym jeszcze dodała every human:)

IT IS NEVER THE SAME

even from day to day,
or even from hour to hour...
Every passing cloud,
every change of the position of the sun,
recasts the whole.

Grand Canyon ( Wielki Kanion) - miejsce którego nie da się opisać słowami i którego piękna nie odda żadna fotografia. Powstawał przez 6 milionów lat formowany przez rzekę Colorado. Jest długi na 446 km, szeroki na 16 km i głęboki na ok 1500 m, czyli po prostu przeogromny:) Kanion ma warstwy, tak jak Ogry i cebula:) Patrząc na nie można prześledzić historię ziemi. W opis warstw nie będę się zagłębiać bo jest to gdzieś spoza mojego świata.
W sieci wyczytałam że niektórzy ludzie uważają iż Kanion został uformowany przez biblijny potop. Ciekawe spojrzenie.
Moje pierwsze wrażenie było... wooooooowwww :) Enjoy!

Mexico one more time

2007-08-24T12:50:00.001-07:00

Któregoś dnia wybraliśmy się trochę dalej nad ocean. Z tej strony wygląda całkiem podobnie, fale, mola, plaża, jedyna różnica to ludzie i ... zwierzęta.

Na plażach są konie które można wynająć i pokłusować wzdłuż oceanu. Wszędzie dookoła chodzą Meksykanie z kapeluszami i różnymi ozdobami, które próbują ci wepchnąć na każdym kroku.
Było miło, smacznie, tanio i z małymi przygodami jak zwykle:)

Lata 60te photo:)

Meksykański Fast Food czyli szybko przyżądzane Enchilady, Buritos, Quasedije (you know what I'm talking about E:)).

Mexican Ice Cream - najlepsze na świecie lody! Nie wiem jak je robią ale są niesamowicie smaczne i kosztują tylko dolllllara:) Nie mają opakowań, patyczki wyglądają jak świeżo wyciosane z drzewa i pewnie każdy cywilizowany sanepid by się do nich przyczepił. Najsmaczniejsze truskawkowe z wielkimi swierzymi truskawami w środku i ananasowe. Mhhhh nawet teraz jak o nich pomyśle leci mi ślinka.

Żeby było wiadomo co jest w aptece:)

A na koniec to ta mała przygoda. Było to w jednym z barów przy głównej turystycznej ulicy w Tihuanie. Jak widać Ania raczy się swoją przeukochaną Coroną z limonką. Corona jak to zwykle bywa musiała zostać wielokrotnie fotografowana. W mojej koncepcji idealne ujęcie wyglądało tak jak na zdjęciu obok - niebo i Meksykańska flaga w tle. Żeby wyszło tak dobrze postawiłam butelkę na poreczy i zajęłam się robieniem zdjęć. Po chwili butelka zachwiała się i poleciała na dół. Rozstrzskała się z hukiem na chodniku, na moje przeogromne szczęście nie czyniąc krzywdy nikomu. Po chwili przy naszym stoliku zjawiło się dwóch ochroniarzy i właściciel knajpy. Chyba myśleli że szykowałam zamach na kogoś... Ja udałam życiową sierotkę (nie wiem czy tak do końca musiałam udawać:)), której piwo wymsknęło się z ręki. Usłyszałam że miałam wielkie szczęście bo jakby się komuś coś stało pewnie trafiłabym do aresztu, a jak wiadomo w Meksyku jak już cie zatrzymają to możesz tam spędzić sporo czasu. Zamówiłam kolejną Coronę i już bardzo na nią uważałam, w końcu zdjęcia już miałam zrobione:)

Meksyk widziany moimi oczami

2007-08-22T10:45:00.000-07:00

Pełny wyrazistych kolorów... Taki można by powiedzieć radosny w tej swojej różnorodności. Coś chyba na zasadzie osłodzenia sobie ubogiego życia.
Niesamowity kontrast.

Dzieci w Meksyku...

Życie na ulicach

Ziemia obiecana...

Picie tequili

2007-08-13T04:20:00.000-07:00

Po pierwsze picie w Meksyku jest bajecznie i cudownie tanie (w porownaniu do USA oczywiscie) :) I mając 20$ w kieszeni można miło spędzić cały dzień.
Po drugie tak jak ze wszystkim zachęcają cię do picia na każdym kroku. Podbiegają z wyciągniętymi ramionami (Pan na zdjęciu numer 1) i oferują 2 drinki w cenie jednego, co jeszcze mozna czasem utargować. Mi się udało dostać gratisowy shot tequili:)
Po trzecie wliczają tax dodatkowo do podanych cen, mimo tego że tam już nie jest tak jak w Stanach że podaje się ceny bez podatku. Czyli generalnie jeszcze na tobie troszke chcą zarobic.
Po czwarte uwielbiają napiwki. Kelner który nas obsługiwał (zdjęcie numer 2) cały czas powtarzał "remember your tips my salary" i kiedy dalismy mu zwinietego dolara, rozwinął przy nas i ze smutną mina stwierdził "only one dollar" i zaczął krzyczeć "give me some more, come on!!!".

Zaczynamy picie tequili...

mhhhhhhhhmmmm mniami:)

a little bit of Mexico

2007-08-09T17:13:00.000-07:00

Chciałabym w końcu napisać trochę o Meksyku - stolicy mojego obecnie ulobionego piwa Corony. Byłam tam do tej pory dwa razy i tak raczej blisko granicy (Tijuana, Rosarito). Jednak mimo tego, że blisko bajecznego USA, porarzająco inaczej. W momencie kiedy przekracza się metalowe bramki graniczne zaczyna się inny świat.

Biedę widać wszędzie dookoła, na ulicach, straganach, w barach, sklepach, autobusach. Mimo tego że Tijuana jest taka bardzo proamerykańsko turystyczna to jest tam biednie na każdym kroku. Pierwsze moje wrażenie po przejściu kilku uliczek było takie, że czułam się tak bardzo obca i inna. Tutaj od razu widać że jesteśmy Gringo (tak nazywają białych ludzi w Meksyku i Połódniowej Ameryce). A co się z tym wiąże jesteśmy dolaro wydatni. Oznacza to tyle, że na każdym kroku trzeba nas zaczepić i zaproponować coś do zjedzenia, wypicia i kupienia. Kiedy jest się zaczepionym po raz 20ty ma się tego już serdecznie dosyć i w moim przypadku zaczyna się z daleka krzyczeć "gracias gracias." cdn...

A na końcu świata znalazł się oczywiście the best of the best HARD ROCK CAFE

need inspiration?

2007-08-01T00:36:00.000-07:00

Sarah Reinertsen (right on the picture) was born with a deformed left leg and the scene she remembered most from growing up was ahen the soccer coach wouldn't let her play with the other kids. Nope. She was told to go over the wall and kick the ball against it all by herself.
There was seemed to be a wall when it came to people who were different.

Scout Bassett (left on the picture) had her right leg burned off in a fire while living in an orphanage in China. When she was adopted at the age of seven and brought to the United States, she spoke not one word of English.

Sarah went through the wall and over it. She set the above knee amputee world record fir the marathon and the half marathon and in 2005 become the first female above the knee amputee to finish the Ironman.
Scout learned English language in six weeks, won a district spelling bee, made her high school gikf team, has completed two triathlons and will be attending UCLA in the fall of 2007 on an academic scholarship.

Limits?

Sorry... none here.

ps. I feel amazed by those girls. It makes me think how weak I am, but it also inspires me. That's why I made this running goal for myself that you can track on the left . 103 miles in 8 weeks (it's about 166 km) I wanna do it just for beginning.

indianie

2007-07-29T12:22:00.000-07:00

Prawdziwi indianie żyją podobno jeszcze tylko gdzieś w południowej Ameryce. Ci, których tu spotkałam są zamerykanizowani, jeżdżą samochodami, noszą dzinsy i piją cole. Ale raz do roku zbierają się się wszyscy razem, ubierają swoje tradycyjne szaty i świętują tak jak to kiedyś robili. Odbywają się konkursy tańców szamańskich,w tym taniec deszczu, oraz śpiewy przy akompaniamencie bębenków. Gdzieniegdzie wciąż można usłyszeć ich język, z tymi wszystkimi zlepionymi nosowymi głoskami, a na straganach sprzedają indiański przysmak - smażony chleb (smakuje jak nasze chrusty tylko że je się go na słono).
Czytałam ostatnio książkę Wojtka Cejrowskiego, gdzie opisywał życie tych jeszcze dzikich indian. Niesamowicie spodobało mi się to jak ludzie w tej kulturze postrzega się czas.

Indianie czasu nie liczą

Oś czasu w świecie Białych jest jak nić, a chwile są na nią ponawlekane jedna za drugą i stanowią ciąg wydarzeń. Od „było” do „będzie”. Od „dawno dawno temu..” do „przewiduje się, że w roku przyszłym...”.

Indiańskie dni nie sumują się i nie odejmują tak jak nasze. Ich czas to koło – zamknięty cykl, który się powtarza w nieskończoność. Zatacza kręgi, podobnie jak dziecinna kolejka, i nie ma problemu, jeżeli nie zdążyłeś wskoczyć do wagonu – zawsze możesz spróbować następnym razem.

Nasz kalendarz to rubryki miesięcy, ułożone jedna za drugą – zerwałeś kartkę i nie ma powrotu. Nasz pociąg ucieka po prostej, więc jesteśmy zmuszeni go gonić, bez względu na pogodę.

Ich pociąg jeździ w kółko, więc spokojnie czekają pod dachem, aż przestanie padać. Nie ma pośpiechu, przecież nawet jeśli się spóźnią, to jednocześnie będą przed czasem. Oni zawsze mają następne okrążenie. Koło za kołem.

Gringo wśród dzikich plemion - Wojciech Cejrowski

Amerykański jarmark

2007-07-25T08:14:00.000-07:00

Co nas może spotkać na amerykańskim jarmarku?

Fajne samochody...

Ostrzegawcze etykietki:)

Duże samochody...

Wyścigi świnek oglądane przez 200 osobową widownię

Latające motory

Gospel'owa radość

Cirinka:)

lost on the desert? why not:)

2007-07-25T00:27:00.000-07:00

To historia o niedawnej wyprawie na pustynie. To co widać na zdjęciu powyżej to pustynia Anza Borrego w Kalifornii. Coś bardzo podobnego do Death Valley, mnóstwo gór o wysokości ok 1000 m. n.p.m., skały, kamienie, kaktusy i gdzieniegdzie trawska. Wybraliśmy się tam tydzień temu na hiking (wędrowanie). Hiking na pustyni może brzmi ciekawie i tak całkiem przyjemnie ale z miłym spędzaniem czasu na świeżym powietrzu ma niewiele wspólnego, przynajmniej nie w połowie Lipca kiedy temperatura sięga średnio 42 C. Ale kto mógł się spodziewać:)
Najpierw spotkaliśmy szeryfa z miasteczka leżącego w środku pustyni, który jak się dowiedział że wybieramy się na wędrówkę spojżał na nas jak na nienormalnych, tym bardziej że wszyscy mieliśmy na nogach laczki i wyglądaliśmy mało profesjonalnie (oczywiście ciuchy na przebranie były w bagażniku:)) i stwierdził że o tej porze roku nikt nie chodzi po pustyni, a już na pewno nie wyrusza o 9 rano bo to już jest za gorąco. Nam to jednak nie przeszkadzało:) Raz się żyje.

W planie mieliśmy 2h spokojnego marszu do oazy (ok 5 km), na miejscu uzupełnienie wody i powrót. Z planu niestety wszystko się pozmieniało, zamiast iść spokojnie po płaskim terenie szlak prowadził nas cały czas pod górę, z 2h zaczęły się robić 3 a potem 4. Oazy nie było...

To co się z nami działo podczas tej wspinaczki było extremalnym przeżyciem. W 40 stopniach żaden wysiłek generalnie nie jest wskazany już samo przebywanie na słońcu wyczerpuje twój organizm tak że co jakieś 15 minut trzeba uzupełniać płyny. Pragnienie jest tak straszne że idąc cały czas marzysz o tej butelce którą niesiesz w plecaku. Pić chce ci się cały czas bez ustanku. Przy tej temperaturze oddychasz żarem, a kiedy się trochę zmęczysz idąc żar zaczyna cię piec w gardle. Sięgając po wodę masz ochotę wypić całą na raz, ale nie możesz bo jeśli szybko i dużo wypiesz woda od razu wyparuje przez skórę. Wiem bo za pierwszym razem rzuciłam się na wodę jak nienormalna i po chwili byłam cała mokra.

A oazy dalej nie było... Chowaliśmy się co jakiś czas pod głazami gdzie była odrobina cienia. Po jakiś 3h woda zaczęła się kończyć i zaczęliśmy odkrywać najprostsze potrzeby człowieka - zaspokojenie pragnienia. Zaczęły się marzenia o zimnej butelce Aqua Minerale, kostkach lodu, wodzie z kranu, zimnym oceanie, jeziorach, sokach , owocach. Ja obiecywałam, że jak wrócimy to nawet żadnego alkoholu nie tkne bo mnie odwodni za bardzo ?!?:)

A oazy ciągle nie było... To znaczy była cały czas w naszych marzeniach, nadziejach że może za tym kolenym pagórkiem to już będzie, że może jeszcze te 15 minut, a potem kolejne 15 minut i już. Oaza była co chwile wymieniana w naszych krótkich rozmowach, określana wieloma zwrotami, które można znaleźć w słowniku wulgaryzmów polskich i angielskich. Ale fizycznie nigdy się nie pojawiła.

Na nasze szczęście znalazła się jednak droga samochodowa. Wycięczeni, wysmarzeni, z największym na świecie pragnieniem picia dotarliśmy do szosy i szybko złapaliśmy stopa, który udało nam się dojechać do pierwotnego parkingu. A propo stopa to zatrzymała się stara babuleńka, która jak się okazało po paru minutach rozmowy miała zaawansowanego Alzhaimera?!?

Zaraz po tej przygodzie wystąpiły następujące reakcje: szaleńcze rzucenie się na trawę z włączonymi spryskiwarkami oraz ekspresowe wykupienie kilku litrów wody i soków i łapczywe wypicie wszystkiego na raz.

Okzało się że pomyliliśmy szlak i zamiast tego prostego poszliśmy 12 km, wspinając się na wysokość ok 1000 m n.p.m. Zaserwowaliśmy sobie niesamowite przeżycie i całe szczęście udało nam się przetrwać i szczęśliwie wrócić do domu.

A tutaj tak coś a propo kaktusów na pustyni:)

new car and a story

2007-07-21T11:46:00.000-07:00

Mam nowy samochód, przepięknego Pontiaca Grand Prixa 2006. Wziął się z wypozyczalni w zamian za Dodga, który trafił do warsztatu, po tym jak jedna z ciamciakowatych Amerykanek wjechała we mnie?!? no commetns
Więc samochód jest śliczny i super się nim jeździ i oczywiści firma ubezpieczeniowa pokrywa wszystkie koszty z tym związane:) Ale żeby nie było, w moim życiu każdy samochód musi przeżyć chociaż jedną ekstermalną przygodę.
Wstałam wczoraj rano i jeszcze taka zaspana wyszłam do samochodu po telefon, który jak zwykle zapomniałam wyciągnąć. Samochodu nie było. Nie wiem czy ktoś kiedyś z was to przeżył żeby nie znaleźć swojego cara tam gdzie go zostawiliście dzień wcześniej. Takie głupkowate zaskoczenie, zaczyna się analizować wczorajszy wieczór i czy czasem nie wróciło się na piechote ze znanych powodów. Ale moja pamięć nie szwankowała, wróciłam do domu w nocy i na pewno samochodem. Udałam się do menadżerki apartamentów, która z uśmiechem na twarzy spytała się czy miałam w samochodzie przywieszkę z pozwoleniem na parkowanie w tym miejscu. Przywieszke oczywiście miałam ale w moim remontowanym Dodgeu?!? Kto by pamiętał o takiej drobnostce odstawiając samochód do warsztatu. Okazało sie że jak nie ma przywieszki to samochód się odholowywuje. No i tak właśnie stało się z moim. Mój własny samochód został odholowany w środku nocy z mojego własnego parkingowego miejsca (które oczywiście jest wliczone w czynsz) po to żebym miała wolne miejce żeby znowu zaparkować mój samochód. Amerykańska paranojaaaaaa!?!? Nie będę przytaczać wszystkich zwrotów jakich musiałam używać żeby odreagować na tą głupotę (nie moją oczywiście?!?!). Spędziłam pół dnia tłukąc się autobusami i drepcząc aby odnaleźć miejsce odholowania (było 30min jazdy samochodem od mojego Escondido). Na miejscu okazało się że cała ta przyjemność będzie mnie kosztowała 200 dolców i jeszcze mam przebitą jedną oponę!!! Nie pomagały żadne dyskusje, prośby, groźby. Usłyszałam, że jeśli nie chcę to samochód może tam zostać i codziennie będzie naliczane 40$ za parking. Zapłaciłam, odzyskałam Pontiaca i naużywałam się jeszcze więcej tych zwrotów, których nie będę przytaczać. Zresztą jeszcze ich używam w myślach jak mi się ten wczorajszy dzień przypomni.

Wild Animal Park

2007-07-12T19:51:00.000-07:00

Wild Animal Park zdarzył mi się jakiś czas temu. To słówko Wild i wspomniane przez kogoś safari skusiło nas niesamowicie i w pełnym outdoorowym wyposażeniu udaliśmy się na spotkanie z dziką zwierzyną. Polecany przez wszystkich Amerykanów, zachwalany i uznawany za wielką atrakcję okzał się wybetonowanym ala'zoo kompleksem . Z "dziką" zwierzyną spoglądającą z ciakawością na tłumy ludzi z lodami i hamburgerami w dłoniach. Bliski kontakt z naturą oznaczał przejazd kolejką po asfaltowej drodze i podziwianie zwierząt przez płot z odległości 100 metrów.

Dzięki zoomowi w moim aparacie zwierzątka da się zobaczyć z troszke bliższa:)

White bird - przesłodki mały ptaszeczek:)

GIRAFFE SISTERS

ostatnio usłyszałam że jestem podobna do niej...

Gdzie pracujesz?
- Jestem słoniem w Wild Animal Parku.

offca daleko-skoczek pospolity

donkeys:)

What's up there

2007-07-10T23:50:00.001-07:00

Zapraszam wszystkich wpadających tu co jakiś czas do komentowania postów. Przynajmniej będę wiedziała, że żyjecie po tamtej stronie kuli ziemskiej:)

Ja niedługo zaczynam prace w kasynie... znowu jako dealer:) monkey, monkey, give me money honey i te sprawy:) Niektórzy wiedzą dokładnie o co chodzi. Byłych dealerów bedę dzielnie reprezentować i nie dam się nazywać polish trashem !!! no no no :) Tutaj mają ciekawą wizję dealera - w przeciwienstwie do automata foxowego mamy byc bardzo human-dealer & smile all the time. Już chyba nie będę mogła stosowaćmojej ulubionej stone-face:/

LAS VEGAS @ night

2007-07-08T20:19:00.000-07:00

Nie ma na świecie miasta które żyłoby tak intensywnie nocą jak Las Vegas. Odwrotnie niż wszędzie indziej, tutaj miasto budzi się gdy tylko zajdzie słońce. Rozbłyskają światła, rozbrzmiewa muzyka i ludzie wychodzą ze swoich pokoi hotelowych, lub tak jak ja z samochodu, i zaczyna się wielka zabawa.

Coyote Ugly poniżej w New York Casino czyli bar w bardzo rockowym klimacie z tanczeniem na barze i lejącą się tequila z butelki wprost do gradła:) Ogólnie wyglada to tak: zrzucamy staniki, rozrywamy koszulki, wskakujemy na bar, bierzemy solidnego łyka i zaczynamy impreze:)

Scena nad barem... niesamowity klimacik:)

LAS VEGAS - hard rock

2007-07-08T00:45:00.000-07:00

HARD ROCK CAFE
HARD ROCK CASINO
HARD ROCK HOTEL

the coolest place in whole LV:)
ktoś kto był kiedyś w Hard Rock Cafe może wyobrazić sobie jake musi być Hard Rockowe Casiono... rockowy odlot:)
Rockowe sloty, rockowe table games, rockowe spa, i... rockowy bank z wielkim napisem IN ROCK WE TRUST :)

To obok to klameczki do drzwi przy wejściu:)

LAS VEGAS @ day

2007-07-07T13:26:00.000-07:00

Las Vegas czyli wyrosłe na pustyni miasto hazardu i rozrywki. Drogę do Las Vegas można opisać tak - piasek, góry, piasek, piasek, piasek, piasek i nagle pojawiają się neonowe światła, lasery wystrzelone w górę, blask miasta nocą widać już jakieś 40 mil wcześniej.
Jak jest w Las Vegas?
Na STRIPie czyli ulicy przy której znajduą się kasyna mnóstwo ludzi. Neony, muzyka, dyskoteki, life-bandy, alkohol za dolara (czyli za napiwek dla coctail serverki:)) i całe mnóstwo gier.

Mój pobyt w Las Vegas to: wiceczór - kasyna, drinki, kasyna ; nocleg w samochodzie na parkingu:), rano - kasyna, drinki, kasyna, drinki, drinki, drinki (drinki zamawiałam wedłóg ściągawki gdzie były tajemniczo brzmiące napoje, najgorzej jak trafił się jakiś blehhhh przebrzydły koniak:)), a wieczorem - clubbing czyli od klubu do klubu:)

INSIDE THE CASINOS... PARIS, VENECIAN

death valley - outro

2007-07-04T11:52:00.000-07:00

" Jest w [pustyniach] coś co mnie woła. Wzywa. Specyficzny stan ducha...umysłu...duszy...Nieosiągalny nigdzie indziej na ziemi. [...] Ja w tym celu - w poszukiwaniu mojej Tajemnicy - przemierzam pustynie. Wszystko jedno gdzie, małe czy duże - nieważne, ponieważ w każdym z tych miejsc dusza ludzka może wreszcie wyjść z ukrycia, wyplątać się z sieci powszednich uwikłań i swobodnie rozprostować kości."

Gringo wśród dzikich plemion. Wojciech Cejrowski

death valley - insights

2007-07-01T09:56:00.000-07:00

Gdzieś w głębi pustkowia w końcu pojawia się oaza:) Jest benzyna, woda (czasem zastanawiam się czy bardziej zbawienna ta woda czy benzyna), jest też piffko i cygaro:) Sklep z souvenirsami i luksusowy resorcik.

Ja wypróbowałam tylko luxusen on the grass with palms:)

Badwater czyli ta wspomniana już depresja (85 m p.p.m). Odczuwalna jest jedynie w sposób taki że jest bardzo bardzo ciepło, cieplejsiej niż wszędzie indziej (ok 48 stopni, ile w słońcu nie chcecie wiedzieć!!!). A ta biała przestrzeń, czyli pozostałość po jeziorze to osadzona na dnie sól. Próbowałam, więc gwarantuję moimi kubkami smakowymi:)
Z jeziora pozostało jedynie coś w rodzaju większej kałuży. Takiej pewnie bardzo bardzo słonej kałuży.

Artist's Drive and Palette czyli przepiekne pastelowe kolory okolicznych gór.

A tutaj jeszcze znany coniektórym pies podróżnik strażnik Toyoty. Obecnie strażnik klucza od Escondidowego mieszkania:) Tak nawiasem mówiac pies pochodzi z USA i urodził się gdzieś w zestawie happy meal w którymś z amerykańskich McDonaldsów. Odnaleziony w mieszkaniu w Norwichowie podczas walki z brudem pospolitym wszechogarniającym. (E do you remember this?:))

death valley - intro

2007-06-24T23:52:00.000-07:00

Death Valley czyli Dolina Śmierci to bezkresnny pustynny obszar na pustyni Mojave. Znajduje się tam najniżej położony punkt (depresja) na półkuli zachodniej - 86 m p.p.m. Dolina otoczona jest przez pasmo górskie Panamint (najwyższy szczyt 3368 n.p.m.).
Niesamowite miejsce, którego ogrom przerasta prostą istotę ludzką. Kiedy tam byłam temperatura sięgała ok 44 C. Piasek nagrzał się do ok 90 C i nie dało się wytryzmać na zewnątrz dłużej niż 20 minut.
Przmierzałam te bezkresne i urokliwe tereny przy muzyce Sigur Ros i to było niesamowite uczucie?!?

No to zaczynamy tripa:)

Gdzieś pomiędzy piaszczysto skalitymi górami, bezkresnymi dolinami, nieutwardzonymi drogami i wielką pustką znalazło się małe odludnione miasteczko (500 mieszkańców) gdzie czas zatrzymał się dawno temu. Coffe house poniżej czyli ostatnia kawodajnia na drodze do Death Valley. Zchargowano mnie tam na bagatela 5 dolców za sztuke frappucino.

100 mil dalej wjeżdżamy na teren Doliny Śmierci. Zaczynają się zakrętasy i te wszystkie niesamowite pagórasy.

Amazing !?!:)

Enjoy the view!!!

california's homes

2007-06-23T01:00:00.000-07:00

Urzekły mnie niektóre domy położone tuż nad oceanem przy plaży w okolicy San Diego. I waaaaaana live there!!!
No ewentualnie moge zamieszkać w domkach takich jak na dole. Średniozamożny amerykański standardzik:)

San Diego - cygara i sister Mary Margarita

2007-06-22T07:19:00.000-07:00

San Diego jest najpiękniejszym amerykańskim miastem w jakim przyszło mi być. Nigdy nie przepadałam za dusznością i przepychem Nowego Jorku, Chicago swoim ładem i spokojem nigdy nie sprawiło, że wybrałabym je ponad wyjazd w góry, San Francisco miało za to zbyt dużo ucywilizowanych gór i pełnych przepychu sky-skryperów, Los Angeles przeraziło slumsami na obrzeżach. Tylko San Diego sprawiło zachwyt od pierwszych chwil. Niskie zabudowy. Jasne kolory. Mieszanina południowego klimatu z amerykańskim ładem. A do tego rozmaitość plaż dookoła pozwalająca czuć oceaniczną bryzę przez cały dzień. Nasze pierwsze spotkanie to lądowanie samolotem tuż obok dzielnicy sky-skryperów. Niemal na wyciągnięcie dłoni. Kolejne to już wizyta na nocne balowanie przy Margaricie pitej na trawniku przed podobno bardzo ekskluzywnym hotelem i nocleg w samochodzie tuż nad oceanem. Tańczenie przy drzewach i bieganie po zielonych wysepkach trawy, pełnych wodnych spryskiwaczy. Poranne umieranie po zbytniej ilości Margerity na plaży tuż obok słynnego hotelu Coronado w towarzystwie gości weselnych i młodej pary. Słońce i radosne spojrzenia ludzi dookoła. Miasto, w którym czułam się za każdym razem bardzo dobrze.

Tak tam jest...

Idealne do wspinania się i tańczenia wokół drzewce:)

Cygaro? Czemu nie:)

Sister mniami...:)

Coronado Hotel. To właśnie tam leżąc jak zdechłe rybki na plaży mieliśmy okazję oglądać weselną uroczystość na plaży:)

Palmy & kaktusiątka

2007-06-21T08:34:00.000-07:00

Palmy i kaktusy stanowią urocze uzupełnienie krajobrazu tak jak w polsce drzewce i krzaczki:)
Są piękne o każdej porze dnia. Palmy niestety nie mają kokosów, ze względów bezpieczeństwa ludków stępających pod nimi:) Na kaktusach można wyryć swoje loffe story równie skutecznie jak na drzewie.

takietam z californijskiej plazy

2007-06-19T08:01:00.000-07:00

W okolicach San Diego jest około 6 rodzajów plaż. Począwszy od zwykłych miejskich z deptakami do joggingu i jazdy na rolkach i tymi przystojnymi ratownikami :), poprzez dzikie plaże pełne trawsk, plaże z urwistym skalistym brzegiem, oraz takie z klifami i pieknym piaskowcem przy brzegu. Ocean jest cudnie chłodzący te nieprzeciętne upały. A fale wymarzone dla serferow (równie przystojnych:)). Przymierzam się do wypróbowania serfingu, na razie tylko szaleje na bodyboradach czyli leżac na desce łapie fale i śmigam ok 50 metrów do brzegu (zajefajne uczucie, E fale tysiac razy lepsze niż na wschodnim wybrzeżu). Na plażach skalistych próbuje swoich offczo-wspinaczkowych sił:)
Zachody słońca są przepiękne!!!

Lake Wholford & rocks

2007-06-17T21:54:00.000-07:00

Lake Wholford jest położone przy drodze z Escondido do kasyna Harrah's. Pewnego dnia wybraliśmy się tam z moimi roommejtsami na tipa łódką.
Czarujący bar przy jeziorze na pierwszym zdjęciu:)
Skałki, skałki, skałki coś co offce lubiom najbardziej (sama się tam wgramoliłam żeby nie było:)).
W międzyczasie myśliciele ze wschodu (Andrei i Igor) w koncepcji Tima:)

Escondido Old Cars Show

2007-06-13T17:37:00.001-07:00

Co tydzień podczas wakacji w Escondido odbywa się pokaz starych samochodów. Z głośników płynie old-schoolowa muzyczna, ludzie mają stroje z lar 60tych i pokazują swoje wypasione i wypolerowane bryki:) Aż dziw że niektóre jeszcze jeżdżą.

my car & GPS

2007-06-13T10:27:00.000-07:00

Moja firma, dla której pracuje jako przedstawiciel regionalny w Escondido, wyposażyła mnie w tego piknego Dodga Grand Caravana. Tydzień czasu zajęło mi odkrycie wszystkich elektromechanizmow i wszelakich bajerów (po dużo dłuższym czasie odkryłam DVD?!?:). Na ostatnim zdjęciu dynda mój GPS, który ratuje me kierowcze życie na każdym kroku.

pierwsze dni w motelu

2007-06-13T10:16:00.000-07:00

Po dokładnie 23h podróżowania smolotami (WRO-WAW-LON-SFO) wylądowałam w motelu w Sacramento. Ten kto kiedyś wybierał się na ten koniec świata wie z jaką radością wita się wyczekiwane i wysiedziane, w zbyt małych fotelach samolotowych, łóżko:)

Esocndido City

2007-06-12T13:22:00.000-07:00

Escondido jest pełne meksykanów, palm, sklepów i oczywiście jak cała California STARBUCKSÓW (Effa you know what I mean...carmel frappucino, vanilla latte, brownies:).
Pogoda jest tu przepiekna ok 25-30 stopni i orzeźwiający powiew chłodku znad oceanu. Patrząc na świat dookoła i na wszystkie te widoki ma się wrażenie że wszystko jest prześwietlone i takie za jasne wręcz blade. Według wczoraj wymyślonej teorii spowodowane jest to innym nachyleniem słońca niż w Polsce (maybe).
Things to do in here...casinos (25 km from here), cinema (I've already seen Shrek 3), shopping (TJ Max, Ross, Marshalls), beaches (40 km from here, very impressing), San Diego (80 km from here, the most beautiful and amazing city in USA)...and so one:)
Amerykanie...jacy amerykanie?:)
Meksykanie zaludnili te tereny w równie dużym stopniu jak chinole wschodnie wybrzeże. Wszystkie sklepy i urzędy są tu z zasady dwujęzyczne (nic dziwnego że nie chcieli mnie przyjąć do sklepu z butami skoro mówie tylko po polsku i angielsku?!?). W radio co drugą częstotliwość możemy usłyszeć Lationo- mexicanolino. A moim sąsiadem jest chrapiący meksykaniec. Co ciekawe nad ranem na ulicach pojawiają się nielegalni imigranci czekający na prace. Chyba ją zawsze znajdują bo koło południa już znikają.

CALIFORNICATION

2007-06-12T09:44:00.001-07:00

Jestem w ESCONDIDO (arrival 16 May 2007). To zaludniona glownie przez meksykanow miescina polozona niedaleko San Diego. Otoczona przez wypietrzenia gorzyste koloru zboza, poryte glazami, kamorami i skalami. Gdzieniegdzie nagle wylaniaja sie jeziorka i okolica lekko sie zazielenia. Zamiast klasycznych drzew widzianych na codzien w Polsce wszedzie sa palmy i kaktusy. Zabawne ze dopiero po kilku dniach to zauwazylam:)

what is it all about

2007-06-11T18:34:00.000-07:00

hi people & especially my friends :)
this is for me and you. it'll be in english and polish and it's going to be about me in californication.
jestem juz tutaj jakis czas a zainspirowana blogiem mojego brata ktory zostala zainspirowany z kolei przeze mnie zaczynam pisac a szczegolnie dzielic sie z wami moimi zdjeciami i kolejnymi przygodami.

stay cool all you people;)